معاویه در نامهاى به عمرو بن سعید حاکم مدینه، از او خواست که از امام حسین علیهالسلام، ابن عـباس، عبداللّه بن جعفر و عبداللّه بن زبیر براى ولایتعهدى یزید بیعت بگیرد.
چون حاضر به بیعت نشدند، معاویه براى هریک نامهاى جداگانه نوشت.
اما نامهای خطاب به امام حسین علیهالسلام فرستاد و در آن نوشت:
«واتق اللّه و لاتردن هذه الأمة فی فتنة و أنظر لنفسک و دینک و أمة محمد و لایستخفنک الذین لایوقنون»
/تقوای الهی پیشه کن و این امت را دچار فتنه نکن و در خویشتنت و در دینت و در امت محمد نیک بنگر. و کاری نکن که کسانی که به به یقین ایمان نیاوردهاند، تو را به خاری کشند./
حضرت اباعبدالله علیهالسلام نامه معاویه را نظیربهنظیر پاسخ گفت و در نامه خود نوشت:
«و قلت فیما قلت لاترد هذه الأمة فی فتنة و إنی لاأعلم لها فتنة أعظم من أمارتک علیها»
/پس در آنچه گفتی، گفتی که این امت را دچار فتنه نکن؛ در حالی که من فتنهای برای آنها نمیشناسم که بزرگتر از حکومت تو بر آنها باشد./
